K д Я ☆ K * K u M เว้ยเฮ้ย View my profile


exteen ทำเราโรคจิต?

posted on 25 Sep 2009 03:17 by aniefefalus

 


โรคจิตในที่นี้คือไม่ใช่อาการทางจิตใจที่มีผลข้างเคียงรุนแรงขนาดไปปีนเสาหม้อแปลงเล่น  รึว่าไปขีดกรีดข้อมือจนเป็นรูปแมงมุมติดหยากไย่ตาย  กินยากันยุงเป็นเครื่องเคียง นะคะ...


แล้วก็ไม่ใช่ไปแก้ผ้าร่อนไปมาในเมืองหลวงนะเว้ยยยยย  คืดอะไรอยู่น่ะ  ทะรึ่ง

แต่เป็นโรคจิตเวลาเปิดเว็บไซต์เอ็กทีนดอทคอมค่ะ


ไม่รู้ทุกคนจะเป็นเหมือนเรามั้ย  แต่เราว่าอย่างน้อยๆก็น่าจะเป็นเหมือนกันซัก2-3ข้อแล่ะนะ 
มันต้องเป็นกันบ้างแล่ะ!!! (อินี่ก็ยัดเยียดจัง)


อาการพวกนี้...  มันมาเริ่มมีตอนที่เราทำบล็อคนี้  อย่างจริงจัง
เอิ่ม  ต้องมีความจริงจังกับบล็อคของตัวเองด้วยนะคะ  ไม่งั้น  โรคจิตจะไม่ถามหาอ่ะ ก๊ากกกกก 

 


1. อาการในระดับเบื้องต้น  อาการแฮ่.........หิววววว  หิวคอมเม้น 

มันคืออาการในระยะเริ่มต้น  จนถึงภาวะลุกลาม  จำนวนคอมเม้น ≠ จำนวนเพจวิว
ไม่ต้องตกใจลูกๆ...  เชื่อป้า  ใครๆแม่งก็เป็นค่ะ....


แหมๆ  ถึงตัวเองจะเป็นแม่พระพ่อพระนะ  แบบว่าอัพเพื่ออยากให้คนอ่าน  ได้มีความรู้ประดับหยักสมองนิดนึง  จะได้เป็นแง่คิดเตือนใจเวลาเจออะไรที่มันคล้ายๆกัน  เจอปัญหาเหมือนๆกันจะได้แก้กันได้  อยากฝากไว้เป็นอุทธาหรณ์อะไรก็ว่าไป 

แต่มันก็อยากให้มีคอมเม้นบ้างอะไรบ้าง  ให้รู้สึกมีกำลังใจใช่ป่ะ  ว่าที่เขียนไปนี่มันมีฟีดแบ็คอะไรกลับมา 
ด่าซักนิดก็ดีนะ  ว่าไปนั่น


แล้วยิ่งพวกที่อัพบล็อคยาวพรืดเป็นรามเกียรติ์ฉบับร้อยแก้วแล้วนะ  มันต้องใช้พลังขูดหลักภาษามาใช้เยอะๆ  มันยิ่งอยากมีแรงกำลังใจว่ะ

คือเขียนไปอ่ะ  รู้สึกโต้ตอบกันบ้าง  คนเขียนเค้าอยากให้โต้ตอบกันอ่ะ  โต้มาสิจ๊ะ ด่ามาก็ได้  คือกุเขียนมาก็อยากรู้ว่าพวกคุณคิดเหมือนกันป่าว? (สรรพนามอาจไม่เสถียรกรุณาทำใจ)


แต่บางอย่างก็อาจไม่เข้าเคสแม่พระ  แต่เป็นประมาณว่า คอมเม้น 3 เพจวิว 500 นี่  เหมือนกับว่าเค้าจิ้มเพราะหัวจั่วเอนทรี่มันดูน่าอ่าน

อย่าง " แม่จ้าว! นี่มัน....!! "

ไอ้เอนทรี่  ที่ชอบขึ้นเป็นวลีไม่จบประโยคนี่สามารถเรียกเพจวิวได้สูงมากกว่าที่ต้องการค่ะ  อยากได้เพจวิวเป็นพันก็ลองหาภาษาฮิบบรูมาตั้งสิ  คนแม่งโคตรอยากรู้ว่ามึงจะสื่ออะไร


คนอ่านอยากรู้นะ  อะไรวะ  เขียนไรอ่ะ  โห  จังซี่ต้องอ่านนนน
กดเข้าไป  เป็นเรื่องของตอกไข่ออกมาเป็นไข่แดงแฝด    รึอะไรที่มันธรรมดาโลกมาก  คนอ่านบางคนก็รีบปิดไปเพราะรู้สึกว่าโดนดักฟายมาให้อ่าน  แบบว่าพลาดแล้ว  กุพลาดแล้ววววว  กุต้องเม้นให้มันมั้ยเนี่ยยยยย

 

แต่จริงๆมันอาจจะมีเรื่องที่น่าอ่านกว่านั้นในเนื้อหา  ก็อย่างว่าค่ะ  เค้าคงไม่เลื่อนมาอ่านแล้ว

เอาแน่เอานอนไม่ได้ค่ะ  ว่าคนเข้ามาเปิด  เค้าเปิดแล้วปิดด้วยอารมณ์ไหน...

และพวกที่เปิดบล็อคใหม่ๆอย่าตกใจค่ะที่จำนวนคอมเม้นน้อยกว่าที่คิด  อย่างเช่นว่าเพื่อนเราเขียนเอนทรี่คล้ายๆกัน  แต่มันล่อไป 20กว่าคอมเม้น  ของตัวเองยังค้างอยู่ที่ 5 เม้น  อะไรเทือกนี้ 

ให้ดูว่าเค้าอาจจะเปิดบล็อคนานกว่าเรา  มีคนรู้จักมากกว่าเรา 
เค้าเขียนสนุกกว่าเรารึเปล่า?  อันนี้สำคัญมิใช่น้อยนะ  เขียนน่าอ่านกับน่าเบื่อมันต่างกัน 

ลองอ่านดูหลายคนแล้ว  จะรู้เองจ้ะ

 

2.อาการระดับลุกลาม  จ่ายเม้นไปแล้ว  จ่ายคืนด้วยไม่คิดดอก

อืม 

อันนี้คือจิตที่ออกแนวว่าเรียกร้องความสนใจแล้วค่ะ  อย่าเพิ่งตบเราน้าาาาา เราก็เคยเป็น
ก็ถ้าอยากให้บล็อคเราเป็นที่รู้จัก  ก็ต้องขยันเม้นบล็อคชาวบ้านเค้าด้วยสิ 

ไม่ใช่เขียนเอนทรี่แล้วรอให้เค้ามาเม้นฝ่ายเดียว  ดาวเคราะห์ไหนจะรู้จักคะ

บางคนก็ไปเม้นให้กับบล็อคที่ดังๆอ่ะ  คนรู้จักเยอะมากกกกกกกกกกกกกกกก
และหวังว่าเค้าก็คงอยากจะทำความรู้จักกับเราด้วย  มั้ง


แล้